Drops

Visste de at Läkerol Seasalt Liquorice Dark smakar slik som stjerneskot luktar? For det gjer dei altså.

Vårtur med Navigatørane

Det er vår. Det er tur. Det er herlege menneske. Det er vårtur med Navigatørane Sentrum. Du, for ei strålande helg det har vore! Spel og moro, gode samtalar, bållukt, pinnebrød med sjokoladebitar (som etterkvart smelta til å ikkje vere bitar lengre), Gudsord, vitnesbyrd og stort inntak av variert og næringsrik kost... Ja, de kan berre angre de som ikkje var med. Så veit de det. Men det kjem altså ein ny sjanse om sånn cirkus eit år. Så... Vel møtt!

Smågodt

Smågodt er ein fin ting. I dag er det tilbod på Rimi.

Ei oppdaging

Ja, så sit vi her. Med gruppearbeidet. Gruppearbeidet i modellar i sosialt arbeid. Vi skriv opponentkommentar til ei anna gruppe sitt arbeid, og det er då det skjer. Oppdaginga av google documents! Her kan vi altså sitje med kvar vår maskin og markere i det same dokumentet. Så kjem det opp då, veit du - "flagg" med ulike namn og fargar. Så kan vi fylgje med på kvar vi oppheld oss i teksten. Så no vart det altså nett oppdaga at eg nok ikkje skriv i google documents i augneblunken, sjølv om eg trykkjer på knappane på tastaturet... Attende til arbeidet!

(Men om de får tid og lyst på eit tidspunkt, sjekk ut: https://docs.google.com/)

Våg å tenkje det verste, for borna sitt beste!

I dag har eg altså arbeidd med eit sosialpolitisk "lesarinnlegg" i samband med skulen. Kvifor grip ikkje lokalsamfunnet og det offentlege inn ved mistanke om omsorgssvikt, vald og overgrep mot born?

Ser vi? Er vi blinde? Eller har vi skylappar på? Om vi har dårleg syn har vi vel likefullt sjølve ansvar for å få teke ein synstest og eventuelt skaffe oss briller? Vi har alle ansvar for å hjelpe den blinde over gata. Vi har alle ansvar for å ta vare på kvarandre.

Sjekk ut http://forbarnasbeste.no/

Eitt år er over...

...eit nytt tek til. I dag er det nyårsafta. Ved midnatt er vi ikkje lenger i år 2010 men i år 2011. Tenk kva som kan hende i det nye året!? Alt mellom himmel og jord! Det gjev ei litt sitrande kjensle, i grunnen. Ei kjensle av glede og av redsle. Ei kjensle av skrekkblanda fryd, rett og slett. Av å ikkje ha den fjernaste aning om kva året som kjem vil bringe. Kva for personar som vil ta del i livet mitt. Kven som vil forsvinne. Og kven som dukkar opp. Kva som vil ha noko å seie for meg sjølv og for omverda, og kva som ikkje vil det.

2011 har potensiale til å verte inkje mindre enn eit Jubelår!

Leggjetid...

"...så eg tok båten heim". Hoho... tok båten heim? Nei du, eg sat nok stille og roleg i han gjennom heile overfarten, og då vi var komne fram, lot eg han liggje att ved kaia. Ajajaj... kan det verte knusktørrare? God natt!